Diez, Duitsland

Algemene stadsinfo
In het mooiste dal van de Lahn ligt het schilderachtige plaatsje Diez – een lust voor het oog. Eerste vermelding van de plaats geschiedde in het jaar 790, in een oorkonde van niemand minder dan Karel de Grote. Wel verschilt de schrijfwijze behoorlijk van de huidige. Het fraaie stadje met zijn vele vakwerkhuizen heette aanvankelijk Theodissa, later Diedisse en nog weer later Dietz. Tegenwoordig wordt de plaatsnaam zonder t geschreven. Diez verwierf in 1329 stadsrechten.



De stad is van verre te herkennen aan het markante grafelijke slot uit de elfde eeuw dat hoog boven de historische huisjes uittorent. Hier woonden eens de graven van Diez en de latere vorsten van Nassau-Diez-Oranje. In de zeventiende eeuw, toen men hogere eisen ging stellen aan comfort, werd slot Oranienstein gebouwd. Oranienstein werd later verbouwd tot een elegant barokpaleis. In de achttiende eeuw kende Diez een befaamde korenmarkt. Diez is van oudsher een belangrijke toeristisch attractie, mede dankzij de aantrekkelijke omgeving.


Diez en Oranje
De banden met de Oranjes spelen in de geschiedenis van Diez een belangrijke rol. Saillant detail is dat het grootste pronkstuk van het stadje, slot Oranienstein dat op ca. 1,5 kilometer van de binnenstad ligt, vooral als vrouwenresidentie bekend staat. De mannen van het geslacht Nassau-Diez-Oranje werkten als stadhouder in de Nederlanden en waren dus zelden thuis. Diez werd in feite door de vrouwen op Oranienstein geregeerd. In het slot is inmiddels het museum Nassau-Oranien gevestigd.
Het oorspronkelijke slot werd tussen 1672 en 1684 gebouwd op de resten van een voormalig benedictijnenklooster, in opdracht van prinses Albertine Agnes (afkomstig uit de Friese tak van de Nassauers). Albertines schoondochter, vorstin Henriëtte Amalia van Anhalt-Dessau, liet het tussen 1704 en 1709 verbouwen tot het prachtige barokpaleis dat vandaag de dag nog bezichtigd kan worden. In de kloosterkerk van Diez liggen diverse voorouders van het huidige Oranjehuis begraven, zoals vorstin Henriëtte Amalia.